fbrun

fbrun jest w zasadzie odpowiednikiem okienka "Uruchom..." z innych środowisk graficznych. Oznacza to, że jest to łatwy sposób na uruchamianie programu, który nie jest zawarty w menu (lub wymaga specjalnego zestawu parametrów dla danego wywołania).

fbrun może też być przydatny w przypadku podania domyślnej lini poleceń w menu, którą możesz edytować, a potem wykonać. Przykładem może być łączenie się przez ssh z komputerem o bardzo długiej nazwie z ogromną ilością opcji, które się bez przerwy zmieniają. W takim przypadku możesz dodać fbrun do swojego menu, które będzie zawierało wszystko opcje i nazwę komputera. Gdy użyjesz wspomnianego wpisu w menu będziesz mógł edytować linię poleceń, gdy to konieczne i wykonać ją.

fbrun przyjmuje różne opcje:

   -font [font name]           Czcionka tekstu
   -title [title name]         Ustaw tytuł na podany
   -text [text]                Tekst wejściowy
   -w [width]                  Szerokość okna w pikselach
   -h [height]                 Wysokość okna w pikselach
   -display [display string]   Nazwa wyświetlacza
   -pos [x] [y]                Pozycja okna w pikselach
   -fg [color name]            Kolor tekstu pierwszoplanowego
   -bg [color name]            Kolor tła
   -a                          Wygładzanie
   -hf [history file]          Plik histori do załadowania (domyślnie ~/.fluxbox/history)
   -help                       Pokaż tą pomoc

Nazwy większości opcji powinny mówić same za siebie. Opcje -text i -hf mogą wymagać wytłumaczenia. Pierwsza jest używana do podania domyślnego (modyfikowalnego) tekstu w oknie fbrun. Jeśli zechcesz podać wiele argumentów (jak np. ssh -X -f), upewnij się, że podajesz je w cudzysłowach:

	fbrun -text "ssh -X -f"

Opcja -hf określa plik, w którym fbrun przechowują swoją "pamięć" o użytych poleceniach (tak jak to robi bash). Zazwyczaj nie potrzebujesz tej opcji i wtedy używana jest domyślna lokalizacja. Ta opcja jest użyteczna, gdy masz wiele wpisów fbrun w menu i chcesz mieć oddzielne historie poleceń dla każdego z nich.